De tandartspraktijk Loppersum doet in september de jaarcontroles .
De heer F.P. van Lieshout uit Leermens ontvangt in augustus daarvoor de uitnodiging.
De afgelopen vijf jaar heeft hij die uitnodiging laten lopen en zijn gebit heeft er niet onder geleden.
Dit weerhoudt de vasthoudende tandarts niet om hem te blijven oproepen.
Vandaag vind ik de nieuwe uitnodiging in onze brievenbus.
Dit keer besluit ik de praktijk te bellen en te zeggen dat de heer F.P. van Lieshout geen gebruik meer zal maken van het controleaanbod. Meneer van Lieshout is namelijk al vijf jaar dood. Wij kochten zijn huis van de erfgenamen.
De assistente reageert alert: ‘O, daarom is ie de laatste jaren niet langs geweest!’    
‘Ja,’ zeg ik, ‘maar zijn gebit zal nog wel in orde zijn, denk je niet?’
‘Ach, ik weet het niet, maar we kunnen het in ieder geval niet meer controleren,’ zegt ze met een lach.

Hoeveel levende doden, mensen in bestanden van artsen, tandartsen, specialisten en ziekenhuizen zijn er eigenlijk in Nederland? Wordt de medische zorg daardoor misschien onbetaalbaar?